Dr. Karel Van Noppen
Voorwoord :
Dit artikel heeft geen rechtstreeks verband met de basis-doelstelling van deze web-site, nl de interesse voor alles wat rond reptielen draait.
Maar onrechtstreeks is het een eerbetoon aan “de passie” en “de roeping” die zo dikwijls aan de basis liggen van onze hobby of van diegenen die er hun beroep van gemaakt hebben. En - niettegenstaande zijn interesses op een gans ander gebied lagen - wil ik mijn vermoorde collega Karel Van Noppen hier als een symbool van zulk een passie naar voor schuiven. Want nergens zag ik meer waardigheid dan in de oprechtheid van zijn passie. Stendhal kon het kernachtig uitdrukken: “La vocation, c’est avoir pour métier sa passion”. Ja, dit was Karel Van Noppen.
Dit schrijven is dan ook, bij extensie, een eerbetoon aan al diegenen wiens passie,roeping of leven gefnuikt werd door maatschappelijk ongedierte.
Roland BRAKEL
Dr. Karel Van Noppen : tot nu toe 4 maal vermoord.
” In België leven we in een maaiveldcultuur: iedereen die met zijn kop boven dat maaiveld uitsteekt, wordt weggemaaid. Bij ons is excellentie een vies woord “. Toen Professor Dr. Christine Van Broeckhoven (Alzheimer-onderzoek in België) recentelijk deze metafoor uitsprak was zij er waarschijnlijk niet van bewust dat het in Blunderland figuurlijk maar ook letterlijk uitgevoerd wordt. Figuurlijk, aangezien België op alle gebieden aan het leeglopen is (financieel, economisch, cultureel, wetenschappelijk) maar ook letterlijk, aangezien collega Karel Van Noppen gewoon weggeblazen werd door een combinatie van vier lafaards. (Ik heb zelfs het sterke vermoeden dat er meer opdrachtgevers waren.) Hij werd nachtelijk opgewacht; ter plaatse neergeknald en men liet hem in de gracht creperen. Vijftien jaar na deze crapuleuze feiten heeft het gemeengoed zich bij deze moord neergelegd en worden de misdadigers druppelsgewijs opnieuw in onze maatschappij gedropt.
Neen Karel, je rust niet in vrede! Je rot ergens 8 voet onder de Kempische grond, maar niemand maakt zich nog dik om jou.
Nochtans zou ik voorstellen om Dr. Karel Van Noppen op de CITES-lijst te plaatsen. U weet wel; die lijst van soorten die met uitsterven bedreigd zijn. Of misschien reeds totaal van de aardbol verdwenen zijn. Een Homo Testicularis: - een man met kloten .
Iemand die ervoor ging.
Iemand die zijn droom tot realiteit had gesmeed.
Iemand die zichzelf niet verloochende: recht, onkreukbaar en monolithisch. Met meer dan 5 minuten moed.
Vandaag laat men de opdrachtgever van de moord - Alex Vercauteren - los. Die zwijnekop met zijn schichtige valse blik kan opnieuw vrij in onze maatschappij evolueren. Net zoals twee andere van de vier valsaards. Vrouwe Justicia heeft ze – zonder haar blinddoek af te nemen – toegesproken met “ga en vermenigvuldig u”. Voor haar : Case Closed met een Belgisch deal. Te weten: een enkelband tegen een kogel.
Neen Karel, je rust niet in vrede! Je nagedachtenis wordt rechterlijk besmeurd.
Dit land doorbreekt alle records op crimineel vlak. Op basis van de gedachte “men heeft de moordenaars die men verdient” kan men zich de vraag stellen in hoeverre onze Belgische maatschappij haar crimineel-zuiverings-installatie nog functioneel is? In hoeverre is onze -zo gezegde sociale - maatschappij nog geïnteresseerd om zich in te zetten tegen het non-veiligheidsgevoel.
Toen enkele jaren geleden de beul van Karel vervroegd vrijkwam, had ik uit protest mijn praktijk twee dagen gesloten. Ik had opgeroepen dat alle dierenartsen - uit alle disciplines - het werk zouden neerleggen. Amper 2 collega’s hebben mijn oproep gevolgd tijdens een halve dag. De anderen reageerden met “eigen business eerst”. Zoals ik reeds zei: men heeft dus wel degelijk de collega’s die men verdient.
Neen Karel, je rust niet in vrede! Je afslachting kan zelfs je collega’s niet beroeren.
Opvallend is ook het stilzwijgen van de ethisch opgeblazen brul-kikkers van de Orde der Dierenartsen. Zij die anders zo gretig een tweede shift draaien na een uitspraak van Justitie zijn plots aphone. Of is het vrijlaten van deze hormonengangsters geen opdoffer voor de sacro-saint representatieve waarde van het beroep? Vinden deze ethische beroeps-goeroes het niet nodig om de gefnuikte eerbaarheid van ons beroep aan de kaak te stellen? En misschien … representatief onze verontwaardiging voor deze vrijlatingen naar Justitie te verhalen?
Neen Karel, je rust niet in vrede! Het “Beroep” heeft je laten vallen. Erkentelijkheid voor wie je was en voor wat je deed is “gone with your life”. Stilte en “geen-golven-maken” zijn hun log-in en paswoord.
Karel, je had van je leven iets boeiends gemaakt. Je had je visie in een streefdoel gegoten en je had vooral van je geweten een anker gesmeed. Vier lafaards hebben alles gefnuikt.
Jij ben van de aardbol. Je bestaat niet meer. Maar drie smeerlappen lopen wel opnieuw tussen onze voeten.
Rusten in vrede is niet mogelijk.
Maar leven in vrede nog minder.
Roland
Auteur: Roland Brakel
Categorie: Algemeen
Geplaatst op January 27, 2010 om 23:48