Eiretentie en legnood (deel 2): de medicamenteuse oplossing.
Alvorens een medicamenteuse ingreep te overwegen is het een absolute MUST om zekerheid te hebben omtrent de fysieke mogelijkheid om de eieren uit te werpen. Ik verduidelijk: met medicamenten gaat men pogen om de aktiviterit van de eileider (opnieuw) te stimuleren. Meer bepaald: contracties opwekken die de eieren uit het lichaam persen en die de nog-niet-uitgeworpen eieren richting cloaca drijven.
Het is dus evident dat er geen enkele obstructie mag zijn om deze expulsie te verhinderen. Ik denk hier voornamelijk aan gebroken eieren, te grote eieren, misvorming van het bekken (aangeboren of door breuk), verharde stoelgang, blaasstenen, nierstenen en allerhande tumoren. Indien men toch een medicament zou toepassen op zulke gevallen, dan laat het gevolg zich gemakkelijk raden: duw op een tube tandpasta zonder er de afsluitdop af te vijzen!
Men zou geneigd zijn te denken dat de medicamenteuse behandeling steeds voor de hand ligt. Dit is hoegenaamd onjuist. De enige medische indicatie om een medicament in te spuiten is een atonie (=geen krachten, geen contracties) van de eileider. En alvorens een injectie te geven is het aangeraden om de exacte reden van deze atonie te bepalen. Zoals jullie begrijpen bestaat deze behandeling uit gans iets anders dan het onberedeneerd inspuiten van produkten. Zoals trouwens maar al te vaak gebeurt.
Het principe van een medicamenteuse behandeling bestaat erin om een hormoon in te spuiten die de contracties (opnieuw) in gang trekt. Er liggen echter verschillende addertjes onder het gras :
- als alles goed verloopt kan een injectie de contracties opnieuw in gang krijgen.
- “trop is teveel”; een overdosis medicament verkrampt de eileider en blokkeert de eileider.
- in een aantal gevallen reageert de eileider veel te gevoelig en te hevig op een normale dosis, zodat er zich geen contracties voordoen maar wel spasmen. Daardoor raakt de ganse expulsie keihard vast. Men moet zich dat voorstellen alsof de eieren gevangen zitten in een buisje van krimp-plastiek dat verwarmd werd. Met dien verstande dat de eileider op een vliesje gelijkt dat uiteraard bij zulk een behandeling zal scheuren.
- de medicamenteuse interventie zal maar effect hebben op een voldragen moederdier. Met andere woorden: de eileider moet er rijp voor zijn. Te vroeg ingespoten hormonen kunnen contracties opleveren die niet productief zijn (te zwak) zonder een expulsie te verwekken. Later (daarmee bedoel ik : op het goede tijdstip) kan deze eileider ongevoelig zijn voor een herhaalde dosis natuurlijke of geinjecteerde hormonen.
- in een aantal gevallen is een combinatie vereist van 2 opeenvolgende verschillende hormonen om tot contracties te komen.
- een “primer” behandeling met calcium kan tevens aangewezen zijn.
- soms is de injectie uitgewerkt alvorens alle eieren zijn gelegd. Het is dan aan de ervaring van de dierenarts om te evalueren en te beslissen of een 2de injectie nog een kans maakt (door ongevoeligheid van de eileider). Of een chirurgische interventie de laatste eieren moet verwijderen.
In conclusie: ervaring is hier het sleutelwoord. Het ongekontroleerd injecteren van hormoonpreparaten is een risicovolle behandeling. Ikzelf werk reeds 30 jaar met een lichte start-injectie (om de eerste contracties in gang te zetten) en vervolgens onderhou ik een continue golf van contracties door middel van een infuus. Op deze wijze krijgt de eileider een kleine hoeveelheid medicament over de ganse looptijd van de expulsie en zijn spasmen te vermijden.
Roland BRAKEL Mariakerke 10 oktober 2008
Post Scriptum: Foto’s en tekst van de Entropy website zijn de exclusieve eigendom van Dr. Roland BRAKEL en mogen noch gecopieerd worden, noch geheel of gedeeltelijk bewerkt worden zonder de toestemming van Dr. Roland BRAKEL en de betaling van een licentie-bijdrage. Alle gegevens en beelden zijn beschermd door de Belgische en internationale auteursrecht-wetgeving. Meer in het bijzonder: geen enkel beeld is vrij voor het publieke domein. Meerdere watermerken beschermen de foto’s en laten toe om een schending van het auteursrecht te detecteren. Niet toegestaan gebruik zal gerechterlijk vervolgd worden.





Auteur: Roland Brakel